İstanbul'un tarihi dokusu kaybolmamış alanlarına sahip en eski yerleşime sahip ilçelerinden biridir. Avrupa kıtasında yer alır. 45 mahalle bulunur köy yerleşimi yoktur. Beyoğlu, Gayri müslimlerin, elçilikler dolaylarına ve o zamanlar "Grand Rue de Pera" denilen İstiklal Caddesine yerleşmesiyle Avrupa kenti görünümünde bir yerleşme olarak yapılanmıştır.
17. yüzyılın başlarında Galata'yı gösteren bir gravürde surların dışında kalan bölümdeçok az bina gözükmektedir. Beyoğlu'un oluşmaya başladığı yüzyılda 17. yüzyıldır.
1700'de Beyoğlu, bugünkü Tünel-Galatasaray caddesinin iki tarafı dörtyol, merkez olmak üzere Beyoğlu gelişmiştir. Batısında mezarlıklar ve doğusunda ise elçilikler vardır. 18. yüzyılda yavaş yavaş Avrupa etkisi artmış, 18. yüzyıl sonunda, İstiklal Caddesi'nde, yapıların tamamı taş veya tuğla görünümüne sahip olmuştur.
Dallaway Beyoğlu'nun tanınan isimlerinden biridir. 18. yüzyılın sonunda İstanbul'a gelen Dallaway, Beyoğlu'nu Galata'nın yazlığı olarak tanımlıyor, yolların düzensiz olduğunu belirtiyor ve bu bölgede Fransız, İngiliz, Hollanda, Venedik, Rusya, İsveç, İspanya, Prusya ve Napolili diplomatların ikamet ettiğini yazmıştır.
Beyoğlu, genel olarak 19. yüzyılda gelişmiştir. Bu gelişmenin nedeni, bu döneme Osmanlı dış ticaretinin daha önceki dönemlerde görülmemiş boyutlarda büyümesinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca ulaşımın gelişmesinin de faktörü olmuştur. Beyoğlu Osmanlı için ticaretin merkezi konumuna gelmiştir. Beyoğlu zenginlerin Paris modasını taklit ederek yaşadıkları bir yer olmuştur. Yüzyılın sonunda, burada, Paris'in en ünlü sahne oyunlarını aynı zamanda gösteren üç tiyatro yapılmıştır. Bu tarihte, modern toplumun gereksinim duyduğu tramvay, gaz, su gibi altyapı hizmetleri oluşturulmuştur.
1913'de ilk elektrikli tramvayın istiklal caddesinde seferlerine başlamıştır. Bu dönemde Beyoğlu'nun çevresindeki semtlerde çağdaş binalar yapılmıştır. 20. Yüzyılın hemen başlarında Beyoğlu'nda da yapılan apartmanların cephelerinde Art Nouveau üslubu kullanılmıştır. Cumhuriyet Dönemi'nde 1950'lere kadar sinemaları, tiyatroları, lokantaları, pastaneleri, sanat galerileri ve lüks mağazalarıyla hala kentin en seçkin semti idi. 1950'lerden sonra, kırsal göç ve hızlı kentleşme sonucu İstanbul'un aşırı büyümesinden kaynaklanan sorunlar ortaya çıktı, eğlence kuruluşlarının, ticaretin ve zengin ailelerin bu yeni gelişen çağdaş alt merkezlere dağılımı ve toplumun kültürel değişimi Beyoğlu'na olan ilgiyi azalttı. Günümüzde bazı lüks mağazaların İstiklal Caddesi'ni terketmeyişi ve yoğun bir trafik akışı üzerinde oluşu eski kültürel düzeyinde olmasa bile Beyoğlu'nun canlılığını korumasını sağlamaktadır. Bununla birlikte, pek çok bina boş durmaktadır.
Bütün olumsuzluklara rağmen Beyoğlunda Pera'dan İstiklal Caddesine doğru yaptığınız bir yürüyüşte geçmişin çekiciliği, tarihin dokusundan duyacağınız haz vermeye devam etmektedir.